Seni sevmek, acıyı sevmekmiş meğer.
Gitmekmiş ardına bakmadan başka diyarlara.
Gülmek uğruna, her gün ağlamak.
Bahar uğruna, kırk kış yaşamak...
Oysa ki ben;
Kalbinin sıcaklığı tenime vururken,
Gülüşün ile yok oluyorum.
Yazıyorum şiirlere seni, her gün yanıyorum.
Sen uykunun en tatlı vakitlerindeyken;
Gözlerinle buluşuyorum her gece gökyüzünde.
Bir 'Ateş' yükseliyor ciğerimin ferine,
Yüzünün ufkundan bir kıvılcım...
Hedef alıyorsun yüreğimi her defasında,
Ve kör kurşunların dağlıyor içimin her bir köşesini.
Yine anlıyorum ki;
Seni sevmek, acıyı sevmekmiş meğer.
Mum misali erimekmiş, yandıkça...
Sen, adım adım yok olmanın adıymışsın.
Ve şimdi her geçen gün eriyorum sevginle...
©-eternal-
©
-