Bilinmez bir yolda, sessiz çığlıklarla,
Kendinden bir haber yalnızca,
Dokunsan ağlar, sorsan konuşamaz,
Yokluk içerisinde var olma çabasıdır.
Ne gariptir ki bu dünya acımasız,
Bir yanda ağlayanlar, diğer yanda kahkahalar.
Acıyı yanlız hisseden bilirken,
Mutluluğuysa arayanlar bulur.
Gelmeden dert keder başa,
Kimin umurunda var olan dünya.
Ama öyle bir zaman gelir ki hatırlatır kendini,
İnsanlığa varoluşunu sorgulatır.
Kalbin daralıp yaşamı sorguladığında,
Boş yere ferahlığı başka yerde arama.
Tek kurtuluş kapısı her zaman ki yerinde,
Uğruna yaratılan dünyanın efendisinde.ü
©hadsizsair
H