Hava bugün biraz serindi,
Ama yine de güzeldi,
Huzura sürüklüyor gibiydi beni,
Çayımı yudumlarken ise kalbimde nağmelenen sözlerin esintisinde buldum bi an kendimi,
Ya sabahın erken saatleri,
Ya da gecenin bir ikisi,
Benim en sevdiğim zaman dilimiydi,
Çünkü sokaklar kalabalık değildi.
Kuşların cıvıltısı kaplıyordu o an her yeri,
Mutlu olmamak elde değildi ki.
Haykırmak geliyordu içimden bu sevincimi,
Artık içmek istemiyorum hüznün acı kahvesini,
Yoruldum....Hem de çok yorgun hissediyorum kendimi,
İstemem mutluluğun bu gönlümden gitmesini,
Enkazın içinden tek başıma çıkmam gerekti,
Neden mi...Çünkü ben karşımda hiç göremedim dost diyebileceğim birisini.
©by_solist
B