Düşmemek gerekiyordu, hele ki bu sözü kendine verdikten sonra.
Gerçi, gidenlerin de sözü sonsuza dek kalmak değil miydi?
Giden gitti, düşen düştü.
Mecazı da var bu işin;
Düşen gerçekten düşten ibaretti, gidenlerin gözünde.
Bir kavga çıkarır durduk yere,
Söver, söver ve söver beynimiz, naçizane kalbimize.
Bakmayın naçizane dediğime, bunu ben demiyorum zaten...
Gitmek için sebebi olmayanlar bir gün çekip gidiyorsa eğer,
Kalbiniz harcana harcana değersiz bir kuruşa dönmüştür çoktan.
Düşmemek gerekiyordu, günün her saati yolları izleyerek de olsa.
Ve;
Güçlü kalınmalıydı, derinlere daldığımızda uzakta bırakılan mutluluğu görmüş olsak da.
Düşen düştü, tükenen çoktan tükendi.
Mutlu düşler, gözümüzün alabildiğince gördüğü en uzak noktaya sine bıraktı.
©safderunby
S