Tek başıma,
Tek başıma iniyorum yokuş aşağı.
Çok karanlık,
Çok karanlık bir sokak lambası.
Baş aşağı,
Baş aşağı zemin ve tavan.
Yer değiştiriyor,
Yer değiştiriyor sanki bir başka çocukla
üzgün, acınası kurduğum bu yaşam.
Neler istiyor,
Neden istiyor garip, umutsuzca mutlu düşünceler?
Yorgun olan bir düşüncem mi yoksa sadece ben mi?
Yürümeye çalışıyorum ama yere mutlu, mutlu düşerek
Ve elimde tuttuğum kaygan,
Mutlu, mutlu, mutlu düşünceler
Tüm yerlerde,
Tümü yerlerde kırık.
Şimdi ne vereceğim dostlarıma, vurulmuş dağ bu yıkık?
(tıpkı benim gibi) yerde
kırık, kırık ve yanık düşünceler.
Duymayan var mı?
Yıkık, kırık ve yanık.
©justmonika
J