Acıya kahkaha atabilmek mi,
Sessiz geceler de mutlu olmayı değil alışmayı öğren
Mutlu olmak tıpkı bir dumana benzer
Çok gibi görünse de aslında tek bir nefese bakar
Kuvvetli bir nefesle yok olup gider,
Mutluluğa giden yol dikenli her adımda kan ve gözyaşı eşlik eder insana
Her adım acı verici, ölüm gibi kokan kentlere sığınırsın
Mavi gökyüzü hüzün ile dolar
Üstüne yağmur damlaları gibi keder yağar
Zehiri ayıramazsın baldan.
©mhmtyldrm2
M