benim hiç Uçurtmam olmadı
diğer çocuklar gibi Büyüyemedim
rengarek çiçekleri deremedim
benim hiç Baharım erken gelmedi
yanlızlıgı erken öğrendim
ben giderken ağlayanım da olmadı
gelmem için bekleyenimde
sevdiğim kız tarafından defalarca
kandırılıp altatıldım
benim kendimdem başka dostumda olmadı
kıskanmadım imrendim
uçurdukları uçurtma değildi sadece
özgürlük huzur mutluluk du
ilk uçurtmamı özenerek yaptım
yele kapıldı savruldu gitdi
bir yerlerden birşeyler sürekli engeldi
sevdiğim kızda kendine yakışanı buldu
tanımıyormuş gibi sessizce gitdi
oysa hiç benim olmamış ti ki
yitirdiklerim kaybetdiklerim kendimi unutdurdu
sebebsizce kahkalar atıyorum
herkes gülmeye başladığında
ben hüngür hüngür ağlıyorum
mutluluğu basitçe yaşamak varken
ben uzak diyarlardan arıyorum
©atilla0330
A