Çoçukluğumuzun masumluğuna uyanarak.
Doğruluğun ezberinde ki umutlara sarılarak.
Yine de tüm yıkımlara rağmen ayakta durarak.
Aşkla gerçekten, yüreğimizde ki sözümüzde duramıyoruz.
Hatalarımızın günahını giderken anlayıp.
Sonra pişmanlığın peşinde üzülerek dolanıp.
Belki de anılardan çok yaralardan güç alıp.
Aşkla beklerken,hasretle.
Hayalimizde ki mutluluğu yaşayamıyoruz.
F.Y
©fyazici53
F