Bundan sonra yalnızlık yok dünyamda.
Öldürdüğüm çocuğu buldum rüyamda.
Biraz kırgınlık var yazdığım her kitabımda.
Baktım da acının izleri kalmamış yaramda.
Kalabalığa girdiğimde kendimi kötü hissederdim.
Ve onlardan uzaklaşmak isterdim.
Kendime ıssız bir yer bulup çeker giderdim.
Ama ne kadar karamsar olsam da insanları severdim.
Şimdi mutluluğun bir yolunu buldum,
Ve elimi açtım yaradana sundum.
Rüyamı beter eden bu yorgun uykum.
Kendime zarar verme noktasında durdum.
İçimde ki ateşle oynamakla yanıyordu içim.
Ağladığımı belli etmezdim ama içim ıslanırdı sicim sicim.
Bir yol vardı, mutluluğun şartı olan seçim.
Henüz kendime zarar verme yolunda gencim.
©ggurkann
G