Sonra kayboluyor insan
kendine bile rast gelemediginde
Sevginin herşeyi düzeltecegine olan inancı kırıldığında soruyor kendine
"Yanlışı nerede yaptım ben" diye.
Küçük bir çocuk oluyor o aciz anlarında
Sevilmedigi yalnız kaldığı
Rabbinden başka kimseyle konuşamadığında bir odanin köşesine geçip sesini kimse duymasın diye cığlık çığlığa susuyor
nefesi kesik,
feryadı icinde yine yaralarını kendi sarmak zorunda kalınca.
Acılar daha güclü olmak icin
bir egitmendir ya;
söyleniyor, yaralarına sağır olanlara
susarak dudaklarindan belli belirsiz kelimeler dökülüyor.
"Ama ben güclü olmak istememistim ki"..
"Ben sadece mutlu olmak istemistim".
"Alın uzerimden güclerimi
bırakın zayıf kalayım,
verin tüm gülüslerimi bana geri
mutluluk benim
güc sizin olsun"diye...
Nevin Aktekin Gülfırat
©nevince
N