Ey kötü dostlar
Dipsiz karanlık kuyulara hapsettiniz beni
Boynuma yalnızlık ilmeğini geçirdiniz
Halbuki tek isteğim yaşamaktı
Yönünü mutluluğa dönmekti arzum
Doyasıya gülmekti belki
Şimdi katran kaplanan gözlerimin ardında
Kayboldu sevinç, yok oldu mutluluk
Nankör bakışlarımızı çekin üzerimden
Beni mavi görgüzüyle bırakın
Üzerime gri topraklar dökün
Belki bir çiçeğin tohumuna tutunur
Mutlu olurum...
©faruk-x
F