Gece saat 12 bilmem uykunun hangi evresi
Bir el yavaşca dokunur yüreğime
Duyacağım sesle uyandırır beni
Gözlerim tatlı uykunun hülyasında yaşama açılır
Hastahaneye gitmemi fısaldar kulağıma
Tatlı ve huzur veren nurani ses
Yavaşça bedenim kalkar sessizce giyinirim
İçimde korkuyla karışık bir huzur yerleşiverir
Kendimi zifiri karanlıkta ben ,eşim ,yiğenim
Hastahane yoluna düşeriz
Arabada neşeli bir müzìk çalıyor
Biz de hüzünle karışık hayaller kurar çıkarız
Karanlık sokaklarda uyanık biz ve köpekler
Başıboş dolaşıp duran köpekler
Yol uzun , karanlık biz de tatlı hayaller kalıyor
Gidiyoruz mükafatı meçhul varış olan
Nihayet hastahanedeyiz
Sekreter bir elinde çay bir elinde gìriş işlemleriyle uğraşır
Nihayet işi biter doktor eşimi kontrol ederken
Dışarda merakla beklerken içimde bir bilinmezlik
Bekliyorum bekleyìşlerden nefret ederken
ve sabahı minik yavrum gözünü yaşam denen dünyaya açar
Bilinmezliğin sonu mutluluk ışığı gösterdi
Mutluluk yüreğimin özlemi
Gözümde buram buram kokan mutluluk
©cihannisa
C