mutlu olmak bi kalpte olmak degildi belkide .
İnsan agaçları ,kuşları ,vs severek te mutlu olabilirdi.
fakat bize hep sevmeyi ögretmişlerdi.
Ne de güzel sevmiştik oysa .
Hani bazen özlemiyor değilim o çırpına çırpına sevdiğim günleri.
Ne bileyim hiç.bitmeyecekmiş gibiydi herşwy sanki güzel olacakmış gibiydi.
Oysa şimdi
yarım kalmış yarınsız kalmış hayallerim var verebileceğim sana.
Biraz de ben var işte
Yani mutluluk neydi ki .
yolda yürürken gördüğün senden daha düşkününü görüp şükretmek mi.
yoksa Başka kalplerde oyuncak oldum diye sevinmek miydi.
oysa şimdi ne çok oyuncağı var insanların .
ben küçükken tahtadan yapardım oyuncagımı
ve mutlu olurdum işte .
oysa şimdi her günülde bin bir çeşit oyuncaklar kurulmuş.
ne oyunun zevki nede oynamanın tadı kalmıştı.
©yolcu028
Ç