A

mutsuzluk adası 2

sürgün başlamış aşk diyarına
aşkın yollarını ezbertme ayaklarına
yine pes edersen yakışmaz sana
mırıldan yavaş yavaş ruhuna
bu sürgün biter yakinda
karanlık sürgündeyim
uzaklardan bir ruzgar işliyor bedenime
bir ışık vuruyor kalbime
kırık kalbim korkuyor rüzgarın esaretinde
uzaklardan bir aşk yaklaşıyor nefesime
alevli okunu sapliyor göğsüme
karanlık surgundeyim her gece
bir deli rüzgâra esir oluyorum o gece