radyonun camları buğulanmış
müzeyyen ablanın sigarası
eski istanbul gibi
penceresinden duyulan nağme
sonbaharın ceketi üzerinde
sararken evin etrafını yıllanmış aşkı
bahçesinde bekleyiş tohumları
sevmemiş müzeyyen abla
ne baharı nede ayazları
radyoda o söylüyor onu
müzeyyen sevdi diyor
kapı çalsa pencereden kim o
ac kapıyı demez
dil kesilmez
söz söylemez
sevdi müzeyyen abla..
©alptaflan
A