MY WAY
Kişiliğimi, aklımı ve ruhumu saran sarmaşıklardan kurtulurken yanımda kimse yoktu.
Beni hapsettikleri labirentin duvarlarını yıkma cesareti gösterdiğim zaman da kimse yoktu.
Bütün hayatımı, inançlarımı, düşüncelerimi gözümü kırpmadan geri dönüşüm kutusuna gönderirken kimseden "Aferin" almayacağımı biliyordum. Bu kadar saf değildim zaten.
Gözünü kırpmadan bütün hayatını geri dönüşüm kutusuna gönderebilen bir adamın sizin şüphe dolu bakışlarınıza aldırış edeceğini mi zannediyordunuz?
Ben çıktığım mahalle insanının da, yeni hayatımda var olacak insanlarında "soru işaretleri ile dolu" bakışlarına ömrüm boyunca muhatap olacağımı biliyordum. Bunun farkında olarak ve bunu göze alarak çıktım yola.
Bıyığının şeklini bile toplum baskısından korktuğu için değiştiremeyen insanların beni hangi sıfatla yaftalayacakları işin gerçeği umurumda dahi değildi.
Bugün zaman zaman salağa yatmam, *****ı oynamam aslında sizin niyetinizi anlamıyor görünmem, beyninizden geçen düşüncelerin farkında olmadığım anlamına gelmiyor.
Sizin önemsiyor göründüğünüz bütün değerlerin arkasına saklandığınız korkuluklarınız olduğunun farkındayım.
Üzerimdeki bütün perdeleri yırtıp atalı yıllar oldu.
Sahnedeyim ve perdenin arkasında değil, perdenin önündeyim.
Çıkılan bu yol yürünecek ve bitirilecektir. Ahdım olsun ki, sahnedeki bu oyun insana yakışır şekilde oynanacak ve gururla perdeye "The end" yazısı yazdırılacaktır.
Kemal BİGE
©kemalbige
K