Sən axı özünən apardın həyatda xoş
anlarımı
sordum ki yar nedi səhvim demədin
nöksanlarımı.
istəmirdim ayrılığı bunu özün əfsus
elədin
söylə günahım nə idi,məni niyə məyus
eylədin.
indi de nə cür unutum, mən axı bu
sevdanı
unutmağ heç asan deyil, sən kimi bir
leylanı
bu dərdin bir çarəsi var, tərk eliyim
dünyanı
sənsizliyin bir adı var, ölüm məni niyə
məyus eylədin.
Mən səniçin,sən mən üçün xəlq olduq
dünyaya
uydun qəlbi xain olanlar verən o,
fitfaya
necə qıydın qəm qəfəsin bu bülüli, şeydaya
ömürü xəzan olan gülüm, məni niyə məyus eylədin.
Hər cürə var dərdi-bəla, qəm dolu dövranımda
artıq taqətim qalmayıb mərf olan
bu canımda
zalım gənclik illərinin gözəl
şirin anında
TƏNHAAŞİQ ömürü zülüm,məni niyə
məyus eylədin.
©tenhaasiq
T