A

Na-hayat

Kalemim soğuk kış gibi...
Kağıt alev alev
Yanar durur karşımda hece hece...
Ve İçimdekilerin türbedarı o nahoş dizeler
Ve kıtalar halindeki hatıralar
Buz kestim sinemden baktıkça
Ki bir rivayet var
Derler ki;
Kararmasın yeter ki hayat
Toslayıp durursun başkalarının düş sandığı dehlizlerinde
Diller jilet kesiği
Bakışlar küfür olur çıkar karsına
Sahi sen nerdesin merhamet oğlu merhamet
İnsanlar, ah o insanlar !
Her biri birer cellat
Herkesten sakladığım bendimde
Birer imdat
oluverir çıkar karşıma
...
Tutun dostlar tutun ellerimden,
O dost gözlerimden düşerim şimdi...
©asfpoetic