Huzursuzluğa bezenen, bir iki dirhem hislerim var,
Hepsi terketmeye meyilli ve tek sırdaşıları dört duvar,
Ne kadar kâbusa doysa da gözlerim,
Görünmeyen kısımların da mutluluğa bir uyku var.
Buruk kalbin çığlıklarından ninni yapsam uyutabilir miyim?
Yaşamak için ölümü delsem bile acıyı unutabilir miyim?
Yalnız ağacın o bitap dallarına,
Sıkıca sarılsam rüzgar esmeden tutunabilir miyim?
Her elvedaya beyaz güvercin saldım, ama kara haber getirildi,
Güveni hiç esirgemedim fakat içinde ki duygular idam edirildi.
Yalan sözü tablo yapıp duvara asarken insanoğlu,
Doğru sözün gerçekliği için ne denilirdi?
Barışa mermi yağdıranlar da yokken bir telaş,
Çiçek kopartamaya korkan bu çocuğun içinde var bir savaş.
Sen söyle bari ölüm madem bu kadar hızlı?
Nadir gelen bu mutluluğun süresi neden yavaş?
©ggurkann
G