Mülteci edasıyla iltica eder sonsuz aşkına
Güle meftun bülbül gibi mecruh ağlayan
Zemheri ayazı acıtır, dayanamaz ağrısına
Mecnuna aşkın mevsimi bitmeyen hazan
Diyar diyar gezer kavuşamaz Leylasına
Müptela ne bilsin deva kendisinde aslında
Âmâ misali hakikati göremez ızdırabından
Gözleri kan çanağı hasret bir damla uykuya
Acı sitemler dökülür çatlak dudaklarından
Deruni bir hayatı bekler arayış durağında
Kor ateşlerde yanmayı göze alan bir Anka
Hülyalı sevdanın al kanadında göğe salınan
Derdine derman arar biçare düşer yollara
Kurtulamaz ruhuna yapışan sevda libasından
Bir pervane gibi döner durur aşkın ışığında
Kederinin ağırlığı kar yağdırır şakaklarına
Üşütür kelimeleri, tümceleri buzdan
Sessiz gezinir parmakları kül rengi satırlarda
Teselli damlamaz olur mürekkep hokkasından
Elveda yazar gül kokulu hicran mektubunda
©şehbal
Ş