E

Nankör Kedi

Geniş sokakların kuytu köşelerinde
Rastladım yalnız bir kediye
Bir ıssız akşam serinliğinde;
Loş bir sokak lambasının altına çektim,
Seni anlattım ona
Bir parça ekmek karşılığında..
Gözlerinin renkten renge girişini,
Kaşlarına düşen perçemini,
Attığın her bir adımı,
Aldığın her bir nefesi...
Bıkmadan, sıkılmadan
Anlattım
Dinledi, dinledi, dinledi...
Anlamadı elbet nankör kedi,
Ekmeğini yedi gitti
Tıpkı senin gibi!
©emreözan