Nankör kedi dediler,
Sevgiden hiç anlamaz derler.
Muhakkak ki bir yerini çizer,
O kadar yüreğimi çizdiler ama,
Hiçbiri kedi değildi, hepsi insandı.
Bir kedi başını okşayarak sevdim,
Yüreğine aşina sevgimi kattım.
Her nefeste yanındaydım,
Bir kedi gibi sevgimi anlamadı,
Nankör olan o değil, insandı.
Bir kedi sadakatle bakar gözlerime,
Bir insansa vefasızlığıyla yaralar.
Sevgiye muhtaç olan hep hayvandır derler,
Oysa kalbime en çok acı veren,
İnsanın nankörlüğüydü, kedinin değil.
Kediler belki çizikler bırakır tende,
İnsanlar ise derin yaralar açar yürekte.
Sevgiye değer biçmek zordur elbette,
Ama nankörlük, insanın özünde saklıdır,
Hayvanın değil, insanın nankörlüğüdür esas mesele.
©merasim
M