Utanç örttü benliğimi, nankörlük zehirledi kalbimi,
Kullarına ihsan ettin, ben döndüm sana sırtımı.
Sürgün ettim ruhumu bedenimden, kaçtım senden uzaklara,
Ama her adımda izlerin vardı, her köşede sen vardın saklılara.
Sığınacak bir liman bulamadım ben bu yalan dünyada,
Nefes aldığım her an, senin verdiğin bir mucize idi her nefeste.
Utanç sardı benliğimi, nimetlerine nankörlük ettiğim için,
Asi ruhum isyan bayrağı açmıştı, gaflette boğulmuştum benliğim.
Bir çığlık koptu yüreğimden, gözyaşları sel oldu aktı,
Iman nuru aydınlattı karanlıklarımı, pişmanlık kapladı benliğimi.
Anladım ki her şeyin sahibi sensin, Sen Rahman ve Rahimsin,
Habibin hürmetine affeyle beni Yarabbi, yeniden doğayım benliğimle.
Artık kul olacağım sana, kapında dilenci gibi yalvaracağım,
Nankörlüğümden tövbe edeceğim, affını dileyeceğim her an.
Seni zikredeceğim dilimden, kalbimden seni seveceğim,
Varlığınla şükredeceğim her nefes aldığımda, sonsuza kadar minnettar kalacağım.
©hasanbey.
H