Diyarbakır'ın gözyaşı sel oldu sokaklarda, Narin'in yokluğu yüreklere saplandı. Bir gül tomurcuğu soldu, bahar ortasında, Masumiyetin kanayan yarası açıldı.
Küçük eller, artık top oynayamayacak, Gülüşleri, evleri süslemeyecek. Bir can gitti, bir umut söndü, Gözler, gökyüzüne umutsuzca bakacak.
Adaletin terazisi ağır bastı mı acaba, Bu masum can neden böylece feda? Soruların cevabı yürekte kaldı, Narin'in mezarı, vicdanlara kazıldı.
Ey merhamet, neredeydin o anlarda? Ey adalet, sesin neden duyulmadı? Bir çocuk öldü, dünya sustu mu sanki, Vicdanlar uyandı mı, yoksa uykuya mı daldı?
Narin'in yüreği şimdi gökte parlıyor, Mevlam rahmet eylesin, mekanı cennet olsun. Bu acı, unutulmayacak bir ders olsun, Masumiyetin katilini lanetleyelim hep birden.
©hasanbey.
H