Nasıl sevdik delice insanları.
Hiçbiri kadir , kıymet bilmediler yaralıyıp kanattılar.
Zaman ilaç olur , acımız hafifler sandık.
Tekrar, tekrar yarayı tazelettiler.
Artık zaman iyileştirmiyor.
Nasıl sevdik delice hayatı.
Hayatımız dediklerimiz , hayatlarımızı çalıp gittiler.
Öylece bakakaldık.
Kimse senin için çabalamadığını görmedik mi?
Bizim hayatımız , onların olmasına izin verdik.
Nasıl sevdik delice mutluluğu.
Mutlu olmak istedikce hep ağlattılar.
Canımızı yaktılar , mutluluğumuzu elimizden
almalarına hep izin verdik.
Şimdi bana ne kaldı biliyor musun?
KOSKOCAMAN HİÇÇÇ!!!!
©edacakar
E