Boş bir bankta oturmuş seyrediyorum öyle Kız kulesini iki damla gözyaşı ile,
Bu şehrin kalabalığında yalnız hissediyorum artık kendimi,
Bir sigara yakıp keşke ben de mutlu olabilseydim dedim kapatıp gözlerimi,
Ama canım acıyor unutamıyorum o eski sevgilinin gidişini.
Gecenin sessizliğinde yürüyorum nereye gittiğimi bilmeden öylesine,
Denk geliyorum iki sevgilinin seni seviyorum deyişini birbirine,
Eskiden ne şiirler okurdum ben de bakıp sevdiğimin gözlerine,
Nereden bilebilirdim ki birgün hayatımdan sessiz sakin çekip gideceğini.
Oturup şiir okurken meyhane de,
Hangi kız istemez ki demişlerdi yâr olmayı senin gibi birisine,
O an cam kırığı tanesi gibi dokunuverdi hüzün yüreğimin taa derinine,
Bir sevdiğim vardı ama gitti diyemedim.
Bundan böyle kime seni seviyorum diyebilirim ki,
Bir peçete gibi buruşturup atar belki o da sevgimi,
Aşık olmak güzel de neden ayrılığa bırakıyor yerini,
Belki birgün belki de hiç demez aşk bu kalbime merhabasını.
Barış Kapkıner
©by_solist
B