Etrafta kahkaların sesi dalgalanırken.
Eski bir tabureye oturdum öylece ,
Bir çay söyledim kendime.
Çok severdim çayı!
Bir tane,bir tane daha derken sonu gelmezdi,
Tıpkı sevdalı bir şairin kalemi gibi
ardı arkası kesilmez bir bağımlılıktı benimkisi...
Nasıl vazgeçebilirdim ki ondan?
O demlenirken bende demlenirdim
Sıcak bir banyo sonrasının rahatlığı,
Soğuk günlerimin iç ısıtanı,
Sıcak günlerimin ise hararet alanıydı.
Yudum yudum sindirirdim düşüncelerimi onunla.
Ne zaman sıkılsam ,
Ne zaman mutlu olsam soluğu onda alırdım.
Kısaca bağımlılığımdı benim..
Öyle her çayıda içmem ben!!!
İçtiğim çay şehri yakacak kadar sıcak
Damarlarımdaki kanla karışacak kadar kırmızı olmalı
kaşık sesleri sessizliğimi bozarcasına yankılanmali
ve dertlerim dağılmalıydı şeker misali...
©nrdnzshn.
©nrdnzshn.
N