Nerden bilicem bilemezdim tabi sensiz yapamayacağımı
Her geçen gün daha da yalnız kalacağımı
Bak yüzüne diyemediklerimi
Ne kadar da rahat söylüyorum
Ayrılığın bu kadar zor geleceğini bilseydim
Gitmene hiç izin verir miydim
Aklım durdu feleğim şaştı
Sudan çıkmış balık gibiyim sanki
Söz geçiremiyorum yüreğime
Beynim git yüreğim kal diyor
arada kalmış benliğimle öylece duruyorum
Kapanmayan bir yarasın kaşıdıkça kanıyorsun halbuki ben izin verdim gitmene
Kimseler bilmesin dedikçe
Fısıltı gazetesinin en baş köşesindeyim ben
Dilin kemiği yok söyler herşeyi
bak onca Kalabalıklar içinde yalnızım tek başıma gölgemle
bakma öyle Kapanmaz derindir yaralarım
Geçmek bilmiyor sol yanımın ağrıları
Yalnızlık nedir bilir misin sen
nerden bilcen ki
Peki geceler üstüne üstüne geldi mi
Uykulara küs kaldı mı kirpiklerin
gözlerin yoruldum hiç ağlarken
Yokluğunda aynı havayı soludun mu hiç
ya gittiğin geceyi hatırlıyor musun
Dolunay vardı üstümüzde
Yakomozlar suya düşüyordu
Aşka davet ediyordu sevgilileri
fakat biz ayrılmıştık senle
İçim titriyor ilk defa üşüyordum
Boş gözlerle denizi seyrediyordum
Suya düşüyordu gölgemiz
Büyü bozulmasın diye
Susuyorduk
İçimizdeki deprem çok şiddetliydi
Parçalanıyordu ikimizinde yüreği
Denize vururken ayın ışığı
Yol ayrımına geldiğimizi anlamıştık ikimizde ve sesizce hoşcakal deyip iki yabanci gibi olup gidiverdik
birbirmizin yanından
ben nasılda izin verdim gitmene
©dmrmsl..
D