Elleri dizlerinde bir çiçek.
Boynunu bükmüş göğe.
Sen onu toprağa değil, gönlüne ek.
Yapraklarıyla ver el ele.
Köprücük kemiğinde oturmuş
Bir nazenin papatya.
Dili ise kalbine taht kurmuş.
Kokmasada, cenneti getirdi buraya.
Ey namusu tertemiz olan çiçek !
Bundan mıdır beyaza olan sevdan ?
Neden siman bu gözlerden gidecek ?
Bana kendin gibi pak haberler ver yârdan.
R