gözlerim birilerini arar dalıp gider
ansızın şu geceler varya suskun bir
bıçak yarası kadar acı bir tebessüm
akşam olduğumu vakit herkez dağılır
hasret kalırdım işte ben insan yüzüne
kendimi yalnızlardan avutur durdum
ben ben miyim yoksa yanılan eski bir
roman eski bir sevda arda kalan izlere
kilitli sandıkta tutulur anılar ve düş
yıldızlar her zaman parlak gökyüzün
narin incecik bir keman teli gibi tenin
kokusu andırır menekşe ve mor sümbül
nazım hikmet'tir şiirlere anlam katan
ve şimdi bağrımda yanık kara toprak
mezarımı kazın gömün beni içine
adımı yazın benim unutulanlara
adım defterden silinmiş bir kere
yaşasam ayrı bir dert yaşamasam
ayrı bir telaş uyandırır güne ey ey
C