Ne acı, insan ne zavallı
Tutmak ister de gökteki yıldızları
Bakmaya değer gözmek ayak uçlarını
Ne acı, insan ne zavallı
Bir kuş olmak ister, uçabilmek
Aklına gelmez hiç yüzebilmek
Kilometreler önemsizdir özler uzakları
Etrafına bakmaz çevirip kafasını
Sevmek der durur sanki başabilir gibi
Oysa üzer yanına aşk ile geleni
Pişman olur acı çeker, neler çektirir nefsi
Sever bu duyguyu, binbir parçaya bölünse dahi
İnsan ne garip canlı
İstiyor sürekli elinde olmayanı
Kıymet nedir bilmiyor
Ne acı, insan ne zavallı
©bilaloruç
G