sensizken öylesine yasıyormuşum
hissiyle kaplıyım .
bu kendime en acımasız
ihanet biliyorum .
farkediyorum fakat degistiremiyorum
bu arsız hissi.
hiçbir çaba sergilemiyorum
insanları mutlu etmek için .
ki şayet çaba sarfetsemde
mutlu edemeyeceğim biliyorum.
akışına bıraktım tüm olağan
şeyleri yaşıyorum
yiyiyorum
oturuyorum
yürüyorum
yazıyorum
çiziyorum.
bu kadar bu hayat sen yokken
benim için .
ne acı bir rol değil mi benimkisi?
B