C

NE AH ETTİM BİN AHIM İÇİNDE

Hasret boynumu büken bir el gibi
Sözlerin delik deşik eden kurşun gibi
Böylesine kanatıp canımı yakan da
İki elim yakan da senden alacağım var ki
Yıllarca kahrını çektim zulmünü
Ne ah ettim bin ahım içinde
Ağlatır sın ya güldürmez yüzümü
Gülmesin Allah tan yüzünde
Bir yangın başlar söndüğü yerde
Sönmez bu yangınlar hüznün çemberinde
Yaşadıklarım gelir bu aklıma
Çıldıracak gibi olurum atsam düşüncemde
Yok yok yok herşey yalanmış ki
Sevdiği sadece bir oyunmuş
Onun için 3 günlük eğlenceyim ki
Verilen sözün hükmü yokmuş
Aşkım hazan dır solan bir yaprak misal
Dalından kopup yere düşer
Ve değeri yitirilmiş bir eşya gibiyim
Zamanla bedenim yıpranıp gider
Bir ak düşerdi ve bembeyaz kar misal
Zaman içinde el ayaktan keser
Yorulur kalbimde atmaz eskisi değilim
Her an nefesim ölümünü bekler
Artık kendime yeni dünya kurdum
O dünyanın içinde şimdi hayat bulurum
Senden uzak bir hayat
Karanlıktan çıkıp gündüze kavuşur um
Sevmek güzelde sonu ah ne acı
Yanıldım da bir aşık oldum
Böyle bilmezdim o mahsun kadını
Gerçeği yaşadıkça gördüm
Kalan bitti kurtulup tüm yaşadıklarımdan
Geçmişi tozlu bir rafa kitlerim
Ve mutluluk benim de hakkım olur şimdi
Önüme bakıp uzun bir yol çizerim
Özgür bir kuşun kanadına tutunup uçarım
Sonsuzluğun o evrenine sarılırken
Kendimi ömrümün son değil ilk baharında
Ve rüya gibi bir hayatı sürerken
©chn