Gayrı hüznüm dolup taştı ayazda kaldı
Kalbim ayazda iken, bedenim yazda kaldı
Oluru var iken gönül olmaz'da kaldı
Gönlüme söz geçiremez oldum ne çare
Vardır her gönülde yatan bir mah-i devran
Yazdıkça kelimeler oluyor feveran
Beynim kelamlarda ediyor deveran
Ikicik sözü yazamaz oldum ne çare
İtimat edemiyorum artık boş söze
Sözün içi boş olunca inmiyor öze
İnanmıyor kalbim samimiyetsiz göze
Şu insanları anlamaz oldum ne çare
CİHAT TÜRKOĞLU
E