Viran yıkılır hayaller
Gerçeği görür gözler
Sardı yanımı dertler
Zincire vursam kendimi
Vakitsiz yaprak misali
Akan bir nehir gibi
Estiğim rüzgarlar gibi
İsyanım böğrümde yara
Hayat bir yol ararken
Ömür yorgun kalırken
Sıyrılıp düşünceden
Zaman gider de durmaz
Yıkılır kalır yüce dağlar
Karla kaplı olunca
Dumanı üstünde tüter
Geçit vermez hiçbiryerde
Ağıtlar dile yürek kahır
Bu rüzgarlar sağır
Sesim uçsuz yankılanır
Geceden gündüze varsam
Dertliyim dertli bende
Duygular esir içimde
Ağlarım yazık göze
Doğduğum günden kadersiz'im
Alev almış sigara'm
Dumanı olsam
Ateşinde ben yansam
Yaşarım hergünüm zehir
Unutulmuş bir yerlerde
Hatırlanır aklın köşesinde
Silinmez maziler geride
Geriden gelir düşer aklına
Bir sancı doğar birden
Yürek yarası olunca
Akan kan'dır gözden
Giderim yolum belli değil
Uzanır bir el yakından
Dost gibi görünüp
Bilirim o bir düşman
Yıkacak olan bir söz'dür
Beni yerle bir eden de
Sarar beni derince
Kabus'um şu gecede
Uyansam sabah olur mu?
Gülüşü mü çok gördüler
Yarım kaldı sevinçler
Bir eylem dir gülmek
Zaferi aydınlığa taşımak gibi
Dostu dosta kırdıranlar
Menfaat için
Zenginin ayağını yalayanlar
Ne demeli?
Beni bir çukura atıp
Yalnızlığa bırakıp
Onlar adam satıp
Onlara hiç adam denir mi?
Viran yıkılır geceler
Üşüşür ki gölgeler
Sarar yanımı hainler
Zamana atsam kendimi
©chn
C