Bazı insanlar camekanda duran maket cep telefonu gibidir ve güvenilmez böyle birisine,
Dost diye kabul etsen seni sürükler enkazın içine,
Sevgili olduğunda ise denk gelirsin onun ihanetine.
Yaşama sevincini yok eder hepten yüzündeki tebessüm yerini bırakıverir hüzne,
Ömrünü feda edersin belki birgün evleniriz ümidiyle,
Ama yeni güne merhaba dediğinde hafif bir tebessümle,
Önce telefona bakarsın ondan mesaj geldimi diye,
Kısa bir elveda mesajının geldiğini görürsün o an telefona baktığında buğulu gözlerle,
"Ben düşünmeden bir karar verdim seni sevmekte ve sakın üzülme."
Bu ayrılık acısı batıverir cam kırığı tanesi gibi kalbine,
Yalnızlığı tercih edersin artık birisini hayatına almak yerine,
Böyle olması en guzeliydi belki de.
©by_solist
B