Sardım sırma acılarını ellerimin arasına,
Daldım en derin, makbul emellerinin ortasına.
Yaşımı aldım, ömrümü harcadım ne fayda,
Ama mecburum gidemem, canım pahasına.
Sakladım üflenecek anlımın ateşini,
Hasretin demi çarpınca yüreğimi.
Kimseye göstermedim gözyaşımı ne fayda,
Mecbur bırakıldım ayrılığa, anlayın halimi.
Kopardım kökünden, ızdırabı, kahrı,
Attım içime tohumlarını, fidanlarını.
Yeşerecek ne kaldı, toprak ne fayda,
Yaşamak mecburi, sayarım hatrını.
©yılmazönür
Y