Kolay değil elbet
Sevebileceğin bir insanı görebilmek
Rotasız bir gemiyi isimsiz bir limanda beklemek gibi
Sade ve umutsuzca
Kim doğrudur sorar oldum
Hayatta.
Ne doğru bende unuttum.
Şaşırmadım yalnız yapayalnız kaldım
Bir kendimden kurtulamadım
Ne zaman yürür sem o zaman
Prangaları mı hatırladım
Ne gücüm kaldı içime sindirecek
Ne canım kaldı acısı derinleşecek
Affetmeyi istiyorum da bu hayatı
Amma ruhum o duyguyu da kaybedecek
Biliyorum ve susuyorum
Kimi insan kendisiyle konuşur
Kalbi alevlerle tutuşur
Sesi çıkmaz çünkü gömülüdür yakarışları
Yüreğinde dir haykırışkarı
Susuyorum
©suphilluma
E