Yaşamak ne garip şey,
Bir ağacın altında uzanıyorsun boyluboyunca
Ümitler şah damarına işlemiş gibi
İlk defa yıldız gören kavak gibi izliyorsun gökyüzünü
Her şey için bir umut adıyorsun geceye
Neden yaşadığını bilmeden
Sevmek ne garip şey,
En zevkli işkence çeşidi, helak etmeyen zehir
Uzaklaştıkça küçülür cisim bilimle
O hep aynı kalır gözünde, koskoca bir çınardır çölünde
Tek sığınacak yerin gölgesidir
Aşk, gölge oyunudur düşünde
Ölmek ne garip şey,
Mermerin üzerinde uzanıyorsun boyluboyunca
Ümitler kanlarınla beraber çekilmiş
Soğuksun, donmuşsun umutsuzluktan
Acılarınla yıkıyorlar bedenini
Şişmişsin heveslerin kalmış kursağında
Gözün açık gidiyorsun, kapatacak kadar güvenin yoktur artık hayata.
©müellif
M