Bir dünyaki,
Hüznün çığlıklarıyla dolu.
Yalanlarla yoğrulmuşken her köşesi,
Doğruları bulmak için çabalamayan insanlarla dolu...
Şu insanlar ki,
Uçan kuşu özgür sanar
Kendisini ise mahkum...
Başkasının umudunu görürde
Kendini gecenin karanlığına gömer.
Ne garip şey insanların hep kendi acısını düşünmesi...
Hep kendi derdini büyütmesi...
©akşamşairi
Ç