Bir zamanlar tokken, bereketliydik,
Sofralarımız şenlikliydi, kalbimiz huzurluydu.
Neler oldu bize, nasıl bu hale geldik?
Tokken aç kaldık, yokluk girdi kapımıza.
Bir zamanlar varlıklıydık, bolluk içindeydik,
Zenginliklerimiz dillere destandı, mutluluk yüzümüzden okunurdu.
Neler oldu bize, nasıl bu kadar fakirleştik?
Varken yok olduk, miskinliğe düştük.
Bir zamanlar kalabalıktık, birbirimize bağlıydık,
Sevgi dolu bir aile gibiydik, dostluklar hep sağlamdı.
Neler oldu bize, nasıl bu kadar yalnız kaldık?
Çokgen azaldık, sevdiklerimiz elimizden gitti.
Bir zamanlar kanaatkâr ve şükran doluydük,
Elimizdekilerle yetinir, her şeye razı olurduk.
Neler oldu bize, bu kadar açgözlü nasıl olduk?
Yetmez oldu aylık, doymak için her şeye kalkıştık.
Bir zamanlar umutlu ve mücadeleciydik,
Yarınlara dair hayallerimiz vardı, geleceğe dair inancımız tamdı.
Neler oldu bize, bu kadar umutsuz nasıl olduk?
Günü kurtarmaya zorlandık, hayallerimiz küle döndü.
Bir zamanlar dürüst ve ahlaklıydık,
Hakkı savunur, adaleti gözetirizdik.
Neler oldu bize, bu kadar vicdansız nasıl olduk?
Ne arabaya kaldı para, ne kiraya, ahlak yerlerde sürünüyor.
Bir zamanlar sevgi dolu ve saygılıydık,
Büyüklerimize hürmet eder, küçüklere şefkat gösterirdik.
Neler oldu bize, bu kadar kalpsiz nasıl olduk?
İmanımız gitti, şeytana daldık, sevgiyi unuttuk.
Bir zamanlar çalışkandık ve üretkendik,
Emek vererek kazanır, helal para peşinde koşardık.
Neler oldu bize, bu kadar tembel ve yalancı olduk?
Paraya taptık, emeği hiçe saydık, kolaya kandık.
Bir zamanlar barış içinde yaşar, hoşgörülü davranırdık,
Farklılıkları kabul eder, birbirimizi severdik.
Neler oldu bize, bu kadar kindar ve bencil olduk?
Kazandık derken hep kaybettik, insanlığımızı yitirdik.
Ne oldu bize, biz ne hale geldik?
Hayvandan beter olduk, açgözlülük bizi yuttu.
Tek gayemiz oldu doymak, doymak bilemedik ki,
Gözümüz aç doymak nedir bilmedik.
Unuttuk sevgiyi, unuttuk saygıyı,
Unuttuk merhameti, unuttuk insanlığı.
Her ne ettiysek kendi kendimize ettik,
Bu halden kurtulmak, elimizde son bir şans belki.
Uyanalım gafletten, dönelim özümüze,
Hatırlayalım geçmişi, bakalım geleceğe.
Sevgiyle kucaklaşalım, saygıyla eğilelim,
İnsanlığa dönelim, belki o zaman kurtuluruz bu azaptan.
©hasanbey.
H