Sokak lambası altında yürürken birden ışık kapandı
İşte o zaman anladım kimsenin yüzüme bakmayacağını
Soğuk kanlı bir katil gibi hissizce öldürdüm bugün kalbimi
Ben dokunmadım da söyleyin kim parçaldı benim anılarımı
Daha dün sevgiye inanırdım,sevgiye saygı duyardım
Bugün neden çevirdim yüzümü aşktan,yalnızlıklara
Sürekli bir suskunluk var yarım kalmış suratımda
Gözlerimden dertlerim akıyor yaralarımı kapatamadım
Aklım darmadağın bir oda gibi düşünmekte zorlanıyorum
Kalbim *****ıyor sürkli bir dert taşıyorum yorgun gönlümde
İçim parçalanıyor,ruhum daralıyor eskisi gibi olamıyorum
Kelimeler boğazıma kilitlenirken nefes bile alamıyorum
Bu günlerde kabuk tumak istemez oldu kanayan yaralarımda
Fikrimi soran olmadı ölmeyi seçmiş onlar kendi aralarında
Aşka susamak nedir bilir misiniz ki en olmayacak zamanda
Bazen düşünmeye çalışıyorum depresif yağan yağmurda
Bazen gözyaşı dökmeye korkuyor her gün ağlayan gözlerim
Bazen konuşmaya çekiniyor suskunluğa alışmış yüreğim
Ölüme biraz daha yaklaşmış gibi hisseder oldum kendimi
Yüreğim öyle bir daralıyor ki söylemez oldum içimdekileri
Her neyse bu günlerde nedense yorgun anılar çalıyor kapımı
Merak ediyorum da söyleyin bu dünyada kaç kişi beni anladı
Daha dün siyaha boyamaya başladım hayatımdaki renkleri
Alışmaya başladım yalnızlığa bu süreçte kaybettim aklımı
Ne hissettiğini bilmiyorum hiçbir şey hissedemez oldum
Gözyaşı dökemiyorum ama bilmenizi istiyorum çok doldum
Geceleri dışarı çıkıp tek başıma dolaştığımı kimse görmüyor
Ağlamak istiyorum artık gözümden yaş neden dökülmüyor
©hengame
H