Çok öteden bilirim ben bu sesiz geceyi
Masum ve hüzünlü görünür gözler de
Sesizliği dinlersin bu karanlığın içinde
Anlar akil olan insan dokunur ince ince
Fısıltısını duyar da izlersin yıldızları
Uyarır onlar seni yanıp sönerken aslın da
Ne karabulutlar gizlidir dağların arkasında
Doğurmak için beklerler beklenmedik
Fırtınayı
Birde ağlarsa gecen öfkeli gözleriyle karşında
Ezilir gözyaşları karanlığın ortasında
Esir eder seni gizemli kör kuyusunda
Ne hayasızca bir tesadüf ki
Yaşarsın bütün gece bunları
Yinede unutursun beklersin geceden
Kaybolan umutları
Yazmaz böyle bir adalet kainatın yasasın da
©suphilluma
E