vazgeçtigimden habersiz yaşiyorum
biriside demesin yaşlanıyorum.
korkularimla yüzleşirken
kendimden kaçıyorum
bir soba etrafinda
geçip giden ömrü harliyorum
yok asla bu ben değilim
kızmamalısın bana
heyecanla dilediğin iyi niyetlerinle
beddualari uyandırdım
uykusuzdum karanlık bir odada
ay ışığında sabahladım
seviyesiz bir ağızla
sevgi sözcükleri yetiştirdim
ilk baharın ilk çiçeklerini toplarken
aklımı yitirdim.
saygımı,sevgimi ne istersin
zaaflarimi tukettdigim den beridir.
kendimden nefret ediyorum
sevilmek mi sen daha çok beklersin
burda dur ben birazdan kendime gelirim
elleri ayakları bağlanmış bir deli gibi
boş bir odada beklerken.
benden daha ne istersin
©atilla0330
A