Eskiden çizgili sayfalara saklardım seni
Tozlu raflarda biriktirirdim ...
Kalemi elime aldığımda
aklıma her zamanki gibi ilk sen gelirdin
Ellerim titrer ama gözlerim parlardı
Kalbimin ritimsiz çarpışlarına anlam veremezdim.
Öyle masum öyle safça severdim seni
Hiç bir nazar uzanamazdı ve hiçbir kem söz tabi
Masallarda yaşardım biraz
Bulutlar yorganımdı gökkuşağı yastığım.
Şimdi titrek bakışlar altında
Sanal bir alemin dijital deposuna gömüyorum seni...
Masumiyetine kurşun sıkılmış hislerin hoyratlığıyla....
Nekadar ahım varsa arkandan yolluyorum
Gerçi pek beceremiyorum ah etmeyi de
Ne dilime yakıştırdım kem sözü ne de kağıdımda kaldı izi....
Şimdi bu renksiz soğuk ekranıda
İyice buz etmeye gerek yok...
Varsın yazmasın kalemim ve düşmesin dilimden bir tek acı söz
Ama sen şunu iyi bil ...
Yüreğine sığmaz sevgiler bilirim.
Pek anlamazsın sevmekten de..
Ama iyi bilirsin rol kesmeyi.
O yüzden tek sözüm var sana
Artık iyi tanıyorum seni bunu bil .
Ne kadar sevmişsen o kadar sevil.
©yakamoz40
Y