Yüreğimi burkmuş duygular zamanla
Öylesine hissiz öylesine ilgisiz
Üzülmekmiydi çaresi bunun
Yoksa çıkıp gelmesini beklemek mi?
Kapatırmıydı yürekteki acıyı
Bir iki cümle söz veya özür
Hiç kaybolurmuydu izi
Açıktan açığa bir yaranın
Bekledim öyle senelerce
Kabuk bağladıkça yüreğim
Yeniden kanattı sensizliğe
Acılarla güçlendi yüreğim
Meğer ne yorarmış bu iş adamı
O kadarda kolaymış aslında
Omzunda durunca başı
Nefesi, sıcaklığı..
Bir sızı başlar Allahım!
Nedense hep geceleri
Bir mırıltı gibi sessizce
Evet, evet eksikti gülüşleri..
Biliyormuydu acaba halimi
Yada hissediyormuydu
Bir nebze de olsa
Ona olan sevgimi
Sanki harpte yüz mermi yemişde
Ölmemiş gibi bedenim
Ne zaman çıkar bu can vücüttanda
Çıkmaz bir türlü bu acı
Senden sonra çok denedim kapamayı
Şu yüreğimdeki yarayı
Ama kimse olamadı senin gibi
Çünkü sendin yaralayan yüreğimi
Bilmiyorum gerçekten sevmek bu mu?
Yada kandırıyor muyum kendimi?
Uğruna düşüncelerimi karartan
Değerinin kalmadığı kişi için mi?
İnan artık böyle sürsün istemiyorum
Biraz hareket, biraz heyecan
Bende istiyorum sevilmeyi
Diğer insanlar gibi
Ve bir gün unutursam işte seni
O zaman açar bakarım dizelere
Ve derim senin gibi
Ne kadar yazık kelimelere...
©jcbtarhan
Y