ne kadınlar sevdim yoktu hiç biri
giyerken üzerlerine baharı kışa çevirir her biri
dokunsam kaçarlar çocuk gibidir hepsi
ne kadınlar sevdim yoktu hiç biri
gönül sazı çalar tandırda bir türkü pişer
güzel karşısında gazele döndü hisler
ayrılık acısı bu gözlerde yaş döker
ne kadınlar sevdim yoktu hiç biri
sevmek miş
gönül vermek miş
aşk için gerekirse
ölmek miş
karşılığı yoksa
bu denli şeyin
karşılıksız sevmek
ihanet miş
yoksa gönüllerde hiç yerim
yani
içerim bu aşkı kadehe
dökerim
aşk sarhoşu gecelere
düşerim
yerimi bulduğu mu
sandım
ama farkına onlar gidince
vardım
sonu hüsran mış gönül alama mış
aldığı tek şey payına kırgınlık mış
dedim ya hani
ne kadınlar sevdim yoktu hiç biri
©chn
C