Yazdığım her satırda kendimi saklıyorum
Kötüye giderken yolumdan sapmıyorum
Umut dolu günler mi ? sanmıyorum
Yıkılan hayaller günden güne sarsıyordu
Kasmıyorum zaman olduğu gibi akarken
Hedefe ulaşmak mı? Bu kadar sakarken
Birisi çıkıp dese Barış senin için bak erken
Diğer gün ölmeyi planlıyorum her sabah kalkarken
Bakarken başlıyorum dalıp gitmeye
Ne kaldı ki elimde yitmeyen
Çok kişi tanıyorum kaybetmeyi bilmeyen
Cesaretleri yok korkularına inmeye
Silmeye bir ömür yetmez ki geçmişi
O kadar yanlış kararları biz mi seçmişiz
Farkına varmadan doğrulardan geçmişiz
Zamanla yaşamaktan vazgeçmişiz
Hasret kaldık gelmeyecek yarınlara
Yanlızlıklar dört bir yanımdalar
Mutsuz olmak sanki kanımda var
İyi hissetmeyeceğim sanırım toprağa sarılmadan
Bir insan nasıl hayattan soğuyabilir
Kim bilir belki gözyaşlarında boğulabilir
Bir ölüm bütün umutları doğurabilir
Yükler omzundayken bir insan nasıl doğrulabilir
Sorgulamak için yaratılmışım hayatı
Sağlam değil ki kafamdaki fay hattı
Güzel günler için yıldız kay artık
Nedense hep bize dertlerden pay arttı
Olmasını istesemde bu son şiirim
Gene içimi dökeceğimi bilirim
Sence çözebileceğin biri mi?
Ne halde olduğumu gören irkilir
Silkinip kendime gelmeliyim
Yüklerden kırılsada bel kemiğim
Onlarca acının yelkeniyim
Ben o gelmeyecek geminin bekleyeniyim
©barisygiz
B