Aşkın zifiri karanlığında
Senin adını andım
Kimsenin bilmediği
Gecenin yıldızlarına
Kalbimin acı çeken köşesine
Biriktirdiğim nefretlerin
Sitemini kustum
En derinden nefret edermişcesine
Seni gösterirken gökyüzüne
Bir daha gelmeyecek olan benliğinin;
Açtığı en büyük yarayı
Ellerimle gömdüğümü anlattım içim yanarcasına
Artık ne sen kaldın geride nede bir hikaye kaldı yaşanmış ortada
E