İçimde varlığın firari
Koca bir yalnızlık tutsak ellerimde
Yokluğun bolca solunan
Kimliksiz sahnelerde
Başrol oyuncusu yalnızlığım
Gülümseyişimden habersiz kameralar
Sesimi duymayan insanlar
Kötülüğü ben mi yaydım ki
Varmış gibi yapıp
Aslında benden uzaklar
Uykusuzluğum da bolca sen katık
Biraz hayat meşgalesi
Biraz gelecek kaygısı
Vurdumduymaz gecelerde
Kurmuyorum renkli hayaller
Sende kalıyorum çoğu zaman
Uğradığım yok şehrime
Kafamı kaldırıp bakmıyorum bile gökyüzüne
Öyle dimdirek hapsettim hatrını yalnızlığa
Çepeçevre sarılmış kuşatılmışım
Yüzleri seçilmeyen varlıklarca
Bu ne kötülük
Ne acımasız bir son yazılan
Bir köşede sinmiş umutlarım
Onlarda emin değil güneşi göreceğinden
Aslında benimde haberim yoktu öleceğimden
Son yoktu sonu da yoktu bu kitabın
Yazar öldü
Daktilosu paslı dört duvarda hapis
Koca koca yalnızlıklar dizinde
Bir hayat belirtisi yok varlığımın izinde
Bir dahasından alınmış tüm keşkeleri yaşıyordu yüreğim son nefesinde
Ne kötü bir son..
©meçhul1i
©meçhul1i
M